تبليغاتX
فرهنگ و هنر (خوانش و....) - «نياز» تلاشى ستودنى در راه پيوند موسيقى فولكلور و موسيقى الكترونيك

فرهنگ و هنر (خوانش و....)

شعر و داستان و موسيقی و سينما .........

«نياز» تلاشى ستودنى در راه پيوند موسيقى فولكلور و موسيقى الكترونيك

                اعظم على، كارمن ريتزو و رامين تركيان (از راست)

نياز نام گروه و به عبارتى پروژه اى است كه در آمريكا شكل گرفته و به تازگى آلبومى منتشر كرده كه تلاشى است ستودنى و بسيار شنيدنى در راه پيوند دادن موسيقى محلى و فولكلور با موسيقى الكترونيك.

تازگى و جذابيت آلبوم نياز، نه تنها در تلفيق موسيقى محلى، فولكلور و عنصرهاى موسيقى سنتى ايران، هند و تركيه با موسيقى الكترونيك نهفته، بلكه همچنين در استفاده از اشعار كلاسيك فارسى و اردو، يا به عبارتى دو زبان فارسى و اردو در اجراى ترانه ها.

اعظم على در ايران متولد شده، اما در سن چهار سالگى به همراه خانواده ايران را به مقصد هند ترك كرد و در سال ۱۹۸۵ هم راهى آمريكا شد. شروع كار اعظم در عرصه موسيقى اگرچه با آموختن نوازندگى سنتور بود، اما بعد از مدتى حس كرد كه اين ساز آنطور كه بايد و شايد بيانگر انديشه و احساساتش نيست و به همين خاطر راهى تازه در پيش گرفت و به صدا و آواز رو آورد.

        

اما موسيقى الكترونيك چه نقشى ميتواند بازى كند؟ رامين كه براى اولين بار چنين همكارى اى را تجربه ميكرد، ميگويد:

«موسيقى الكترونيك در واقع کاری که می کند این است که ... اگر بخواهم عامیانه بگویم، به لحاظ voltage بالاست. مقدار قدرتی که در صدا وجود دارد خیلی بیشتر است. برای همین یکجورهایی مثل رنگ گذارى روی فیلم ميماند. شما امروز هیچ فیلمی را نمی بینید که رنگش دست نخورده باشد از طریق کامپیوتر و استفاده ی کامپیوتر. و در موسیقی هم اين چیزی ست که دیگر نمی شود انکار کرد. آمده و خواهد ماند و دیگر قسمتی از تاریخ موسیقی خواهد بود. اینهم همین حالت را دارد. وقتی صداها را شما می آید و در کامپیوتر اضافه می کنید و تغييرات مختلفى در آن ميدهيد، اینها همه خاصیت های خودش را دارد که به موسیقی اکوستیک کمک می کند. ما می خواستیم یک چیزی بسازیم که هم آکوستیک باشد و هم الکترونیک.»

در اينجا بايد نكته اى ديگرى را نيز در نظر داشت و آن اينكه ممكن است در فرهنگهاى مختلف، كاربرد و برداشتى متفاوت از موسيقى الكترونيك وجود داشته باشد، چون موسيقى هم به نوعى، آيينه جامعه است:

«موسیقی انعکاسی ست هم از جامعه و هم از فضا. این چیزی ست که من فکر می کنم خیلی کم به این توجه می شود. انعکاسی از جامعه است. چون بالاخره یک صداهایی هست که شما می شنوید، نوع tempo سرعت زندگی، صداهای ماشین هایی که می شنوید، همه اینها یکجورهایی و یک مقداری ذهنیت آدم را آماده می کند، ولی خود فضایی هم که شما در آن زندگی می کنید انعکاسی توی موسیقی دارد. توی فضای ایران صداهای الکترونیک فقط و فقط در موسیقی پاپ استفاده شده. برای همین هست که در وهله ی اول، خیلی امکان دارد كه آن را مساوى با موسيقى پاپ ببينند. یعنی چیزی که فقط در آنجا بکار گرفته شده، خوب، مردم هم گوششان اینجوری عادت کرده و کاربردش را محدود می بینند و نوع رنگ آمیزیی که وجود دارد را نمی بینند. این مثل رنگین کمانی می ماند که اگر شما رنگی از آن را بردارید، خوب، یک رنگ و یک شکل دیگری دارد.»

             

غزل                                           نهان

سايت رسمى «نياز» در اينترنت

+ نوشته شده در  پنجشنبه سی ام تیر 1384ساعت 12:24  توسط حمید  |